Ισπανία (μέρος ΙΙΙ)

Βαρκελώνη (Μέρος ΙΙΙ και τελευταίο)

Εισαγωγικά: Κατά το Μάρτιο, είχε εκραγεί το ηφαίστειο Γκρίμσβετν της Ισλανδίας, με αποτέλεσμα να εμφανιστεί τέφρα πάνω τη χώρα, και να εξαπλώνεται σταδιακά στις υπόλοιπες. Μετά από κάποιο διάστημα η τέφρα φάνηκε να περιορίζεται, ωστόσο, όσο ήμασταν στη Βαρκελώνη, επανεμφανίστηκε. Το αναφέρω εδώ πέρα, διότι θα παίξει ένα μικρό ρόλο στο τέλος της ανάρτησης αυτής.

Τρίτη ημέρα: τελευταίες βόλτες στη Βαρκελώνη και απογείωση για τη Μαδρίτη.

            Στις 8:00, ο καθένας από εμάς κινήθηκε ανεξάρτητα από τον άλλον. Έτσι, ο Σ. επισκέφθηκε το γήπεδο της Barcelona, η Σ. το εμπορικό κέντρο, κι εγώ το Μόντζουικ.

            Λοιπόν, ανεβάζω μερικές φωτογραφίες από το αρχείο του Σ. και του συγγενικού μου προσώπου:

Ακόμα και ελληνικά βρέθηκαν στο γήπεδο της Barcelona!!!

Επίσης, μπορείτε να δείτε εδώ μερικές φωτογραφίες και εκτενείς περιγραφές από το γήπεδο.

            Είχα ζητήσει οδηγίες από τον ρεσεψιονίστα, οι οποίες ήταν πολύ σαφείς. Πήγα με κάποιο αστικό λεωφορείο (από μια κοντινή στάση), και κατέβηκα στην τελευταία στάση. Ιδιαίτερα εντυπωσιακό το πάρκο, και πολύ μεγάλο. Κάπου εκεί ήταν και ένας σταθμός τελεφερίκ. Έφτασα αργότερα σε κάποιο σημείο που είχε θέα στο λιμάνι – το Aquarium, έναν ουρανοξύστη, με αρχιτεκτονική που δίνει την αίσθηση ότι περιστρέφεται, την παραλιακή, κλπ. 

Εδώ άναψε η δάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992

Ενυδρείο (Aquarium)

Μπροστά, ένα «περιστρεφόμενο» κτήριο! Πίσω... δεν ξέρω τι είναι.

 Δεν επισκέφθηκα κάτι το ιδιαίτερο – είχα και την έγνοια του χρόνου. Φτάσαμε όλοι περίπου ταυτόχρονα στο ξενοδοχείο, μαζέψαμε τα πράγματά μας, και τα αφήσαμε στην αποθήκη του, για να κάνουμε μία τελευταία βόλτα στην ισπανική συμπρωτεύουσα.

Πήγαμε στη γειτονιά της Santa Maria Del Mar. Καθίσαμε σε ένα εστιατόριο με tapas, που είχαμε εντοπίσει από χτες. Αυτό είχε το κάθε tapa σε οδοντογλυφίδα, και η ποικιλία των tapas ήταν πλούσια. Το κόστος ήταν 1,8€/tapa, για να το καταναλώσει κανείς όρθιος, ή 2,4€/tapa, για να το καταναλώσει σε τραπέζι του μαγαζιού. Όλα τα τραπέζια ήταν πιασμένα, και περιμέναμε μια παρέα να σηκωθεί. Τελικά, μετά από 10 λεπτά περίπου, σηκώθηκε μια παρέα, και καθίσαμε. Πήραμε από μερικά tapas έκαστος, και τα φάγαμε. Μετά περάσαμε από ένα ζαχαροπλαστείο, και πήραμε από ένα επιδόρπιο. Εγώ πήρα ένα ωραίο με μαρέγκα, με γέμιση (ρευστή) μαρέγκα με φουντούκι, κι ένα άλλο, το οποίο είχε στη βάση του ψωμί, από πάνω τυρί, και στο ενδιάμεσο ψάρι… νομίζω μπακαλιάρο!

 

            Στις 14:10 επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο για να πάρουμε τις αποσκευές μας. Ρωτήσαμε αν διευθετήθηκε το θέμα με το αν πήραν τα λεφτά από τις κρατήσεις που είχαμε κάνει το Φεβρουάριο. Το επόμενο 20λεπτο ο Σ. και μία υπάλληλος προσπαθούσαν να βρουν άκρη. Τελικά, ο Σ. τους έδωσε τον αριθμό του τηλεφώνου του, το σειριακό αριθμό της προπληρωμένης του κάρτας, και το e-mail του, ως εγγύηση. Από εκεί πήγαμε στη στάση του λεωφορείου, με προορισμό το αεροδρόμιο.

            Μετά το check in, και πριν φτάσουμε έξω από την πύλη για να μπούμε στο αεροπλάνο, περάσαμε από τα duty free. Σε ένα τέτοιο, ο αντικλεπτικός συναγερμός χτύπησε με το που μπήκα. Το τουριστικό βιβλίο της Ισπανίας είναι αυτό που είχε προκαλέσει το χτύπημα. Η πτήση για τη Μαδρίτη ήταν προγραμματισμένη για τις 17:10. Όμως, λόγω μποτιλιαρίσματος στο αεροδρόμιο της Μαδρίτης, η απογείωση καθυστέρησε 20 λεπτά. Η πτήση ήταν ιδιαίτερα αισθητή: τα κενά αέρος συχνά, και γενικά, το αεροπλάνο δονούνταν πολύ συχνά. Συχνά πυκνά ο πιλότος έκανε μερικές ανακοινώσεις. Ο πιλότος ανακοίνωνε ότι λόγω της τέφρας, πέταγε σε χαμηλό υψόμετρο το αεροπλάνο, με αποτέλεσμα να περάσει από πολλά κενά αέρος και αρκετούς ανέμους.

             Εν είδει επιλόγου του ταξιδιού της Βαρκελώνης, ανεβάζω μερικές σκόρπιες φωτογραφίες.

Κοντά στο ενυδρείο (νομίζω έξω από αυτό)

Αφήνω για το τέλος αυτή τη φωτογραφία, από ένα κατάστημα του αεροδρομίου της Βαρκελώνης. Απλά υποκλίνομαι στον εμπνευστή της ιδέας να τυπώσει αυτό που βλέπετε στις χαρτοπετσέτες:

Τα της Μαδρίτης με το νέο έτος. Προς το παρόν, σας εύχομαι καλά Χριστούγεννα.