Πηγή φωτογραφίας

             Νομίζω ότι είμαι σαφής όσον αφορά την επιλογή του ταξιδιού που θα σας περιγράψω. Το ταξίδι πραγματοποιήθηκε προ ελαχίστων ημερών, ωστόσο, λόγω των πολλών φωτογραφιών (περισσότερες από 700) που έβγαλα, η περιγραφή του θα γίνει σε όσες δόσεις χρειαστούν, όπως είχε γίνει και με την Ισπανία. Η διαμονή μου διήρκεσε 3,5 μέρες, αλλά μόνο οι 3 μέρες ήταν ο «καθαρός» χρόνος. Εκεί με περίμεναν δύο καλοί μου φίλοι, ο C. και η Ε., οι οποίοι είχαν αναλάβει χρέη ξεναγού. Ο καιρός εκεί είναι ζεστός, κι η πολλή υγρασία τον επιβαρύνει, εντούτοις, τις ημέρες που ήμουν εκεί, ήταν δροσερός, εξαιτίας της δροσερής αύρας υπήρχε πολύ συχνά. Μάλιστα δε, η Ε. μου σχολίασε ότι ζω στιγμές μοναδικές και μνημειώδεις στην Πόλη, εξ αιτίας αυτής της μεταβολής. Λοιπόν, αντί άλλων σχολίων και εισαγωγικών στοιχείων, ξεκινάμε.



Ημέρα 1:
            Το απόγευμα, στις 20:30 περίπου, το αεροπλάνο των Ολυμπιακών αερογραμμών προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο Ataturk, στην Κωνσταντινούπολη. Περάσαμε από έλεγχο διαβατηρίων - πλέον, μπορούμε και με την αστυνομική μας ταυτότητα, εκείνη που αναγράφει το ονοματεπώνυμό μας και με ελληνικούς χαρακτήρες. Ο υπάλληλος μου έδωσε ένα μικρό λευκό χαρτί, αφότου του έβαλε μια κόκκινη στρογγυλή σφραγίδα. Αυτό το χαρτί πρέπει να το κρατώ διαρκώς πάνω μου, για τυχόν έλεγχο, και να το δώσω στον υπάλληλο όταν έρθει η ώρα να φύγω από την Πόλη.
            Στη συνέχεια, πήρα τις αποσκευές μου, και με ένα ταξί έφτασα στον προορισμό μου.

Ημέρα 2:
           Το πρωί, κατά τις 9:00, πήγαμε με τραμ στη στάση Sultanahmet, όπου βρίσκονται συγκεντρωμένα μερικά από τα βασικότερα αξιοθέατα: Top Kapi, μπλε τζαμί, βυθισμένο ανάκτορο (ή αλλιώς βασιλική κινστέρνα), ενώ δύο στάσεις αργότερα είναι το μεγάλο παζάρι. Πρώτη επίσκεψη, πού αλλού, στην Αγία Σοφία, το εισιτήριο της οποίας κοστίζει 25 Τουρκικές λίρες. 
           Μετά από σχετικό έλεγχο των αντικειμένων, μπήκαμε από την κεντρική είσοδο του μουσείου. Αριστερά μας είναι μερικές κολώνες.

Είσοδος της Αγίας Σοφίας (η δεύτερη όπως βλέπουμε)

 Η πρώτη αίθουσα, ο πρόναος (ή νάρθηκας), είναι μακρόστενος. Έπειτα μπήκαμε στον κεντρικό χώρο. Ένας τεράστιος χώρος, με πανύψηλο ταβάνι, από το οποίο κρέμονται (ηλεκτρικοί) πολυέλεοι και φωτίζουν το χώρο. Το πάτωμα είναι από μεγάλες πέτρες, ενώ στο μέσον του ναού δεν υπάρχουν πολλές κολώνες. Ακριβώς δεξιά υπάρχει μια πελώρια μαρμάρινη στάμνα. Προχωρώντας μπροστά, υπάρχουν ένα ή δύο κουβούκλια, ενώ στο ανατολικό άκρο, και ψηλά, φαίνεται η δέηση. Χαμηλότερα, στο επίπεδο του εδάφους υπάρχει μια σκάλα (μιχράμπ), προσθήκη μουσουλμανική. Αριστερά από το ιερό, όπως το βλέπουμε, και ψηλά, υπάρχει άλλο ένα κουβούκλιο, με κιγκλιδώματα. Σε ψηλά σημεία των τοίχων είναι τοποθετημένα μουσουλμανικά σύμβολα σε μεγάλες κυκλικές επιφάνειες.

Ο τρούλος του νάρθηκα

Μαρμάρινη στάμνα

 Συνέχισα την πορεία μου αριστερά, και υπήρχε μια πόρτα στην οποία απαγορευόταν η είσοδος. Αυτή είναι η έξοδος από τον πάνω όροφο. Στη συνέχεια, κινήθηκα με πλάτη αυτή την πόρτα. Σε κάποιο σημείο, σε ένας στύλος, υπάρχει μια τρύπα, επιφανειακή, στην οποία κάποιοι τουρίστες έβαζαν το χέρι τους. Είναι ο στύλος των ευχών. Το έκανα κι εγώ, αλλά δεν ξέρω αν αυτό σημαίνει κάτι. Συνέχισα την πορεία μου, κι έφτασα στον πρόναο, και έστριψα δεξιά, για να ανεβώ στον όροφο. Ανηφόρισα το σχεδόν ελικοειδές μονοπάτι. Δεν μπορώ να θυμηθώ πόσες φορές έστριψα αριστερά, ώσπου έφτασα.

Ανηφορίζοντας για τον όροφο

Εκεί ο όροφος έχει σχήμα Π, κι η είσοδος εκεί ήταν στη μια από τις δύο ορθές γωνίες του γράμματος. Εκεί ένας πωλητής πουλούσε διάφορα τουριστικά αντικείμενα. Συνέχισα την πορεία μου, κατευθυνόμενος όχι προς την έξοδο (η οποία είναι το κοντινότερο άκρο στη γωνία απ' όπου μπήκα).  Εκεί υπάρχουν δύο ή τρία ψηφιδωτά που διασώζονται. Κάποια παράθυρα του ορόφου βλέπουν στη θάλασσα.

Κατόπιν πήρα το δρόμο της επιστροφής. Καθ' οδόν υπάρχουν πολλές φωτογραφίες ψηφιδωτών. Μετά κατέβηκα από το υποδειχθέν σημείο (διαφορετικό από εκείνο που είχα ανεβεί), και πέρασα από άλλον ένα πωλητή souvenır και ταξιδιωτικών βιβλίων. 

Βγαίνοντας από το ναό, πέρασα έξω από το μαγαζί του μουσείου. Απέναντί του υπάρχει ένα αντίγραφο αποσπάσματος μιας Οικουμενικής Συνόδου. Συνέχισα την πορεία μου μέσ' από έναν μικρό διάδρομο. Πίσω μου, πάνω από την πύλη της εξόδου, υπάρχει το γνωστό ψηφιδωτό του Ιουστινιανού που παραδίδει το Ναό του στη Θεοτόκο.

Ο τρούλος του διαδρόμου της εξόδου

 

Συνεχίζοντας την πορεία μου, στο αριστερό μου χέρι, υπάρχει άλλος ένας χώρος, στον οποίο γίνονταν οι βαφτίσεις των Χριστιανών. Το βασικό αξιοθέατο από εκεί είναι μια κτιστή κολυμβήθρα, ύψους περίπου 2 μέτρων. Η όλη επίσκεψη διήρκεσε περίπου 45 λεπτά.

Συνεχίζεται...